Praca Pawła Rutkowskiego
Powstanie Ruchu hipisowskiego przyczyną rewolucji kulturowo-społecznej w II połowie XX wieku.


Spis treści.

Wstęp...........................................................................................3
Rozdział I.....................................................................................3
1.1.................................................................................................4
Rozdział II...................................................................................4
Rozdział III.................................................................................5
3.1.................................................................................................6
Rozdział IV..................................................................................7
Rozdział V....................................................................................8
Rozdział VI................................................................................10
Bibliografia................................................................................11


Wstęp
O ?Ruchu Hipisowskim? w dzisiejszych czasach media mówią głównie w kontekście ciekawostki kulturowej, rzucając zdawkowe, hasła, jak ?make love not war?, których tak na prawdę znaczenia bardzo często nie znamy. Jeszcze gorzej sytuacja przedstawia się w przypadku starszego pokolenia, które ?polskich hipisów? utożsamia z narkomanami i ludźmi z marginesu społecznego. Zafascynowany klasykami kinematografii, takimi jak ?Easy Rider? czy Forrest Gump? w których wątek ?Dzieci Kwiatów? stanowi bardzo ważną cześć scenariusza postanowiłem odnieść się do historii powstania ruchu, który początek miał w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku i wpłynął swoim istnieniem na kształt zmian kulturowo-obyczajowych jego drugiej połowy.


Rozdział I
Geneza powstania ruchu hipisowskiego.
Trudno jest jednoznacznie wskazać moment powstania ruchu hipisowskiego. Niepodważalnym faktem jest iż narodził się on w USA. Pewne jest również to , że hipisi zbudowali swoją kulturę na fundamentach ?Beat Generation? będącego ruchem literacko-kulturowym, promującym idee anarchistycznego indywidualizmu, nonkonformizmu i swobody twórczej.
Wiele źródeł jako dzień przełomowy wskazuje 14. styczeń 1967 roku. Wtedy to właśnie w Golden Lake Park w San Francisco miało miejsce ?The Nord?s first human be-in? tłumaczone na język polski jako ?Pierwsze światowe połączenie człowieka?, w czasie którego wyrzucony z Harvardu wykładowca psychologi imieniem Timothy Leary przemówił do młodzieży ogłaszając koniec ery amerykańskich bożków, ogłaszając początek nowej religii miłości, będącej zmodyfikowaną wersją buddyzmu zen. W czasie swego wystąpienia Leary otwarcie potępiał kapitalizm, oraz pogoń za pieniądzem i karierą. Razem z nim udział w wystąpieniu brał udział min. Alan Watts znany z popularyzowania filozofii wschodu w USA. Wszyscy przemawiający byli ubrani w białe hinduskie szaty, a na czołach mieli wymalowane tzw ?oko Opatrzności?. Pośród tłumu słuchających krążył ?Święty Mikołaj? rozdający LSD, które wg. prowadzących w połączaniu z nową erą i religią miało pomóc osiągnąć pełne oświecenie umysłu.

1.1 Etymologia pojęcia ?hipis?
Podobnie jak ciężko jest wskazać moment powstania ruchu i początek rewolucji, tak samo trudno jest określić pochodzenie terminu ?hipis?. Wg. profesora Lewisa Yablonsky\'ego, jednego z największych znawców ruchu hipisowskiego, w latach 30. XX wieku w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej do języka weszło słowo ?hep-cat?, jako określenie ludzi ze środowiska wielkomiejskiej cyganerii, oddanych popularnemu wówczas swingowi i jazzowi. Dwie dekady później słowo ?hep? zostało zastąpione terminem ?hip?, określającym ludzi, posiadających wiedzę na temat wartości doznań zmysłowych i mądrość życiową, a jednocześnie potrafiących poruszać się po obszarach życia niedostępnych dla zwykłych śmiertelników, zachowując przy tym jasny i swobodny sposób myślenia.
Kazimierz Jankowski w swojej książce ?Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej? pisze, że ?hip?
jest ktoś kto ?ma kolorową fantazję i z przymrużeniem oka traktuje sprawy, o których inni mówią ze śmiertelną powagą.?
Nie podlega wątpliwości, że termin ?hippie?, tłumaczony na nasz rodzimy język jako hipis pochodzi od słowa ?hip?.Na początku tworzenia się ruchu, hipisów określano jako ludzi, którzy są ?hip?. Nazwa ta w latach 60tych XX wieku funkcjonowała jako określenie zdecydowanie pozytywne, zarówno pośród pokolenia młodych Beatników, jak i ludzi spoza ruchu. Negatywnego wydźwięku słowo hipis nabrało na przełomie lat 60tych i 70tych. Momentem, w którym słowo ?hippie? weszło do języka angielskiego na stałe była publikacja artykułu ?The Social History of the Hippies? w magazynie ?Ramparts? w 1967.
Rozdział II
Codzienność ?Dzieci kwiatów?
Hipisi żyli w komunach, co zostało dobrze zobrazowane w klasykach kinematografii tamtego okresu takich jak ?Easy Rider? czy ?Znikający punkt.? Komuna starała się być samowystarczalna. Jej członkowie uprawiali ziemię, wytwarzali drobne narzędzia i szyli ubrania. Wszystko było wspólne nawet dzieci. Bardzo popularny i propagowany pośród hipisów był wegetarianizm, ponieważ uważali, że zwierzęta są przyjaciółmi ludzi, a przyjaciół się nie zjada. Członkowie ruchu odrzucali też własność prywatną podważając jednocześnie powszechnie akceptowane w społeczeństwach zachodnich wartości. Często wiązało się to z łamaniem prawa z powodu powszechnego zjawiska palenia kart poboru do wojska.
Hipisi duży nacisk kładli na pokazanie wartości człowieka, jako indywidualnej, żywej istoty. Powszechnie krytykowali każdą formę rywalizacji, wyrzucając ze swego słownika pojęcie ?hierarchia?. Traktowali się nawzajem jak bracia i siostry. Łączyła ich wspólna świadomość, wiara, misja życiowa, a także przekonanie o nadejściu epoki drugiego renesansu - ery miłości, Ery Wodnika. Członkowie ruchu byli również skrajnymi pacyfistami, przeciwstawiającymi się wszelkiego rodzaju konfliktom i przemocy. Styl ubioru ?dzieci kwiatów? wskazywać miał na pokrewieństwo z naturą. Poza tym miał być jedynie praktyczny i funkcjonalny. Hipisi nosili to samo ubranie wszędzie, co miało oznaczać bycie sobą w każdej sytuacji, odrzucenie zakłamania i zakładania masek. Ubiór wyrażał wolność, prostotę, wspólnotę postaw i wartości, i zwykle składały się na niego kolorowe, kwieciste bluzki z szerokimi rękawami, zniszczone i podarte jeansy( tzw. dzwony), u kobiet długie, barwne spódnice. Nieodłącznie noszono też tanie ozdoby takie jak koraliki, paciorki na rzemykach, dzwonki, kwiaty, pacyfki, apaszki i opaski na głowach. Długie włosy noszone były na znak buntu. Pośród mężczyzn panował zwyczaj zapuszczania brody.
Główną maksymą życiowa każdego hipisa były słowa z ?Pieśni? Horacego- Carpe Diem. Wszyscy identyfikujący się z subkultura nie nosili zegarków, ponieważ uważali, że czas nie istnieje. Jako ?dzieci Ziemi? chodzili boso, ponieważ uważali się za cześć natury. Hipisi nie mieli domu, ciągle się przemieszczali a ich rodzinę stanowili inni członkowie ruchu.
Rozdział III
Nastroje społeczne w II połowie XX wieku na terenie Stanów Zjednoczonych.
By zrozumieć z czym walczyli pierwsi hipisi trzeba najpierw poznać ówczesna sytuacje społeczną-gospodarczą Stanów Zjednoczonych. W oczy młodych ludzi coraz bardziej rzucały się wady gospodarki kapitalistycznej. Szerzyła się nędza, na której tle bogatsza cześć społeczeństwa wydawała się elitarnym klubem tylko dla nielicznych. Mówiono o zagrożeniach dla środowiska, ale nie robiono nic w kierunku jego ochrony. Dlatego coraz więcej młodych zaczęło odczuwać pogardę dla konsumpcyjnego stylu życia Przysłowiowa iskrą na beczkę prochu była sprawa wojny w Wietnamie, która urosła do symbolu walki prostych ludzi o należne im prawa, walki przeciwko brutalnej przemocy i niesprawiedliwości kapitalistycznego najeźdźcy.
Dla hipisów normy społeczne były pustymi zniewalającymi konwencjami, dlatego cała rewolucja wymierzona była w świat dorosłych i jego instytucje takie jak: Kościół, szkoła, praca, wojsko, rząd.
Młodzi ludzie nie uznawali żadnych zakazów, oraz nakazów, dlatego obok modnego ówcześnie hasła ?nie wierzcie nikomu po trzydziestce? funkcjonowało jeszcze jedno nie mniej popularne- ?zakazuje się zakazywać?.
Cała rewolucja, która dotknęła Stany Zjednoczone wraz z powstaniem ruchu hipisowskiego przybierała różne formy. Kamil Sipowicz w swojej książce ówczesną sytuację USA opisuje w sposób następujący:
?Kontestacja, kontrkultura, rewizja amerykańskiego stylu życia, krytyka konsumpcji, krytyka komercjalizacji życia ? to sztandarowe hasła próbujące zdefiniować wrzenie ducha, które ogarnęło ten wielki kraj.?
Z grona wielu ruchów określanych mianem nowej lewicy walczących o równouprawnienie rasowe czy prawa obywatelskie, to właśnie ruch dzieci kwiatów był najbardziej rozpoznawalnym, głównie za sprawą liczby ?uczestników? oraz ich bardzo charakterystycznego stylu życia i ubioru. To właśnie za sprawą swego stylu Hipisi stali się rodzaju wizualną manifestacją rewolucji obyczajowej , obejmującej wszystkie stany Ameryki i szybko wdzierającej się na salony Europy, w tym także Polski.
Najliczniejsza grupę największej ówczesnej subkultury stanowiła młodzież pomiędzy piętnastym a dwudziestym piątym rokiem życia. Kazimierz Jankowski w swojej książce podaje, że ponad 70% wszystkich hipisów pochodziło z wyższej klasy średniej, czyli z najbogatszych i najbardziej uprzywilejowanych warstw społeczeństwa. Hipisi pochodzili głównie z Kalifornii, Nowego Jorku i miejscowości rozsianych wzdłuż obu wybrzeży Ameryki. W środkowych stanach należeli do rzadkości. Ruch, który wciągał rzesze młodych czerpał swoją siłę z krytyki podstawowych wartości klasy, z której większość z nich się wywodziła .Młodzi ludzie nie chcieli iść śladem swoich rodziców, lecz szukać innych, poza amerykańskich, kapitalistycznych wartości.
?Przesłanie rewolucji hipisowskiej związane było właśnie wartościami. Pytanie: co? zastąpiono pytaniem: jak? Jak żyć, aby żyć w pełni? Zastąpiło pytania poprzedniej generacji: co zdobyć, aby żyć komfortowo??
3.1 Wietnam
Ogromny wpływ na bunt młodzieży miała toczona przez USA wojna w Wietnamie. Dla młodych ludzi ten konflikt był czymś więcej niż tylko zbroją interwencją w obronie demokracji Wietnamu. Wręcz przeciwnie, wojna stała się symbolem podważającym ideę ?posłannictwa amerykańskiej demokracji?, która walczy przeciwko prostym ludziom starającym się bronic należnych im praw.
Wojna ta była uważana za okrutną i pełną niesprawiedliwości. Coraz większa liczba ofiar po obu stronach, brak chociażby widma zbliżającego się zwycięstwa i powszechna krytyka mediów relacjonujących konflikt sprawiła, że społeczeństwo coraz mocniej domagało się zakończenia działań zbrojnych. Nastroje społeczne pośród młodzieży w bardzo realistyczny sposób przedstawia film Forrest Gump wyreżyserowany przez Roberta Zemeckisa. Tytułowy bohater grany przez Toma Hanksa jest świadkiem przemian kulturalno-społecznych w których Dzieci kwiaty odgrywają ogromną role organizując manifestacje przeciwko wojnie. Produkcja wiernie odzwierciedla też inne zwyczaje całej subkultury. Idee hipisów wraz z amerykańskimi żołnierzami dotarły aż na pola bitew Wietnamu. Bardzo często żołnierze identyfikowali się z ruchem poprzez noszenie na hełmach czy elementach munduru jego haseł lub symboli. Niestety amerykańscy żołnierze oprócz symboli przyjęli jeszcze jeden bardzo popularny pośród hipisów zwyczaj- zażywali narkotyki. Zjawisko to stało się o tyle poważnym problemem, że w 1971 liczba wojskowych hospitalizowanych w szpitalach z powodu przedawkowania narkotyków znacznie przewyższała liczbę rannych w walce. Po raz kolejny odwołam się tutaj do klasyków kinematografii takich jak ?Pluton?, ?Czas Apokalipsy? czy ?Full Metal Jacket? gdzie w bardzo realistycznym stopniu zostało odzwierciedlone życie amerykańskich żołnierzy w Wietnamie.
Nie można stwierdzić, że manifestacje hipisów zmusiły rząd USA do wycofania się z działań zbrojnych na terenie Indochin, jednak nie można powiedzieć, że ich głos nie odbił się szerokim echem pośród opinii publicznej.
Rozdział IV
Woodstock, Sex, Drugs & Rock\'n Roll
Jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych, które w znaczący sposób wpłynęły na wygląd imprez masowych w II połowie XX wieku był pierwszy Woodstock Festiwal. Z założenia ?spontaniczny zlot młodzieży? przekształcił się w ogromne, trwające aż 3 dni wydarzenie, które zgromadziło około pół miliona młodych ludzi. Impreza miała miejsce w dniach 15-17 sierpnia 1969 roku na małej farmie Woodstock w miasteczku Bethel niedaleko Nowego Jorku. Uczestnicy zmierzający na festiwal zmuszeni byli cześć drogi pokonać pieszo z racji faktu, że droga pomiędzy Bethel a Nowym Jorkiem w tamtych dniach była niesamowicie zakorkowana, przez młodych ludzi zmierzających na Woodstock z rożnych części kraju. Bez przerwy przez 72 godziny trwały występy zespołów muzycznych, nie zważających na warunki atmosferyczne. Policja nie miała okazji interweniować z racji faktu, że w czasie imprezy nie miała miejsca ani jedna bójka czy gwałt. Za hymn młodzieży rewolucyjnej uznano rocka. Teksty większości utworów mówiły o bieżącej sytuacji w USA i na świecie, często stanowiąc swoisty manifest wyrażający poglądy i idee Ruchu. Świadkowie tamtych wydarzeń zgodnie podkreślają że Woodstock nie był anarchistycznym tłumem, lecz ?społecznością? w której ?biała i czarna? młodzież współdziała bezkonfliktowo co utkwiło na zawsze w świadomości jej uczestników. Warunki sanitarne były tragiczne. Brakowało miejsc do spania, jedzenia, wody, urządzeń sanitarnych. Mimo tego nie miały miejsca żadne incydenty, wręcz przeciwnie nikt nie został pozostawiony sam sobie. Narkotyki były używane bez ograniczeń, a paczki z artykułami sanitarnymi przygotowanymi przez mieszkańców okolicznych miejscowości zrzucane były z helikopterów. Pośród występujących w czasie tego historycznego weekendu znalazły się takie gwiazdy jak np Jim Hendrix czy Joe Cocker. Łącznie wystąpiło ok. 30 zespołów. Woodstock na zawsze stał się ikoną dzieci kwiatów. Jego oficjalnym symbolem został gołąb pokoju siedzący na gryfie od gitary, nieoficjalnym zaś listek konopi indyjskiej.
Muzyka była jedną z najważniejszych części całego ruchu, ponieważ przemawiała przez nią ideologia Dzieci kwiatów. Powstał charakterystyczny metajęzyk, który za sprawa melodii i tekstów zawartych w piosenkach wytwarzał swego rodzaju braterską więź pomiędzy muzykami a publicznością.
Pod koniec lat sześćdziesiątych, w muzyce rockowej wyraźnie można zauważyć wpływ psychodelii jako nowego nurtu oddającego emocje i nastroje hipisów. Po raz pierwszy termin Rock psychodeliczny został użyty w wywiadzie udzielanym przez grupę 13th Floor elevators w 1966 roku. Nowy styl, z którym zaczęło się utożsamiać coraz więcej artystów charakteryzował się odejściem od klasycznego rock and rolla na rzecz bardziej swobodnych form muzycznych, cechujących się wpływami jazzu czy muzyki z innych kręgów kulturowych. Jak sama nazwa wskazuje, inspiracją dla wykonawców tego nurtu były odmienne stany świadomości spowodowane zażyciem bardzo wówczas popularnego LSD czy marihuany.

Rozdział V
Polscy ?Hippies?


W dzisiejszych czasach błyskawicznego przepływu informacji, Internetu w telefonach komórkowych pośród wyznawców Facebooka każda nowinka kulturowa, wydarzenie, czy uwieczniony na fotografii gest rozchodzi się po świecie szybciej niż światło dociera do Ziemi. Mimo, że w latach 60-tych w Polsce przepływ informacji był o wiele wolniejszy i ograniczony cenzurą komunistycznego aparatu bezpieczeństwa pierwsi hipisi pojawili się już w 1967 roku.
Najmocniejszym nośnikiem wartości niesionych przez Hipisów również w Polsce była muzyka zachodnich wykonawców takich jak Dylan, Cream, Crosby czy Stills tłumaczona na nasz rodzimy język. Rock tamtego okresu mówił o problemach, otwarcie potrafił krytykować społeczeństwo, mówiąc jednocześnie o aspiracjach młodego pokolenia. Z czasem zaczęły się pojawiać polskie zepsuły rockowe identyfikujące się z Ruchem Pierwszym, który zapisał się na kartach historii hipisów w Polsce był Osjan, z którego następnie wyrosła grupa Maanam. Inspirację muzyką ?dzieci Kwiatów? było też słychać w utworach takich gwiazd jak czerwone Gitary, czy Maryla Rodowicz.
Jednym z pierwszych promotorów nowo powstałego ruchu był student Józef ?prorok? Pyrz, który w broszurce pt. "Jak stać się wolnym" przedstawił ideologię hipisów amerykańskich, zaadaptowaną do warunków polskich. W większych miastach powoli zaczęły się tworzyć całkowicie nieformalne grupy hipisów, które swój czas spędzały dyskutując, słuchając muzyki, czy organizując happeningi. W większości przypadków hipisi w Polsce wywodzili się z środowisk inteligenckich i wraz z upływem czasu ich liczba rosła w każdym z większych miast.
Pierwsze zloty, zorganizowane w celu spotkania się ludzi o podobnych poglądach, którzy zechcieli by podzielić się wiedzą na temat ruchu, porozmawiać o swoich inspiracjach, czy zainteresowaniach miały miejsce już w 1968 roku. Polskie komuny nie były tak liczne i dobrze zorganizowane jak te opisane wcześniej w Stanach Zjednoczonych. Wynikało to w dużej mierze z braku tradycji i doświadczeń. Z kolei te, nieliczne, które istniały były systematycznie niszczone przez Milicję Obywatelską.
Polskich hipisów charakteryzowała różnorodność, a jednocześnie duży stopień solidarności oparty na akceptacji. Ruch spajała także nieukrywana niechęć ze strony społeczeństwa. Lata 70te były dla hipisów okresem zmian. Wszyscy utożsamiający się z ?Hippies? zaczęli być kojarzeni z problemem narkomanii. Jednak w odróżnieniu do młodzieży z Zachodu w Polsce istniała liczna grupa hipisów nie sięgających po narkotyki. To właśnie ta grupa ludzi sprawia, że w naszym kraju hipisi do dnia dzisiejszego tworzą nie liczną, lecz zwartą i trzymająca się razem ?rodzinę?
Wszystko za sprawą postaci księdza Andrzeja Szpaka, który z ruchem związał się w połowie lat 70tych. To właśnie ksiądz Szpak był organizatorem pierwszej pielgrzymki ?Młodzieży Rożnych Dróg? w 1971 roku. Duchowny ten bardzo mocno związał się z polskim środowiskiem hipisowskim organizując również masę zlotów czy happeningów, połączonych z koncertami.
?Szpak? nie zmuszał nikogo do uczestniczenia w obrzędach religijnych. Wymagał tylko od uczestników tolerancji poglądów i uczuć innych. Jego pielgrzymka ?Młodzieży Rożnych Dróg? jest organizowana regularnie po dzień dzisiejszy i z każdym rokiem ilość jej uczestników rośnie.
Ruch hipisowski w Polsce nie dał się rozbić i przez lata ewoluował. Dalej istnieje skupiając w sobie grupę ludzi, która nie zatraciła pierwotnych ideałów pierwszych ?Hippies?. Nie możemy jednak zapomnieć o bohaterach takich jak ks. Szpak czy ?Prorok? i zapewne wielu innych, którzy w tamtych bardzo trudnych czasach nie bali się pokazać totalitarnej władzy, że maja odwagę być inni.

Rozdział VI
Podsumowanie
Hipisi przewrócili świat do góry nogami. Przed powstaniem Ruchu szczytem nonkonformizmu było kreowanie się na bohatera filmu ?Buntownik bez powodu? granego przez James\'a Dean\'a, dlatego \'Hippies? bardzo szybko skupili na sobie uwagę opinii publicznej.
Specyficzny folklor charakterystyczny dla całej społeczności sprawił, że coraz więcej młodych ludzi zaczęło przejmować atrybuty stroju czy zachowania, nie zawsze akceptując idee hipisów.
Między innymi dzięki tej popularności zewnętrznych oznak hipisi stali się bardziej ?widoczni". Popularność dzieci kwiatów wynikała też, z tego, że propagowały one w sposób manifestacyjny kulturę narkotyków i nowe wzory kontaktów seksualnych uwłaczając podstawowym przekonaniom i zwyczajom ?przeciętnych Amerykanów?. Obyczaje hipisów stały się przedmiotem publicznej dyskusji.
Nigdy wcześniej żaden Ruch nie opanował tak szybko tylu serc i umysłów młodzieży na całym świecie. Hipisi działali na rzecz zniesienia podziałów rasowych, ich wypowiedzi były przedrukowywane przez prasę kolorową, nie mówiąc o upowszechnianiu ich na ulotkach, podczas różnego rodzaju happeningów, czy w tekstach piosenek.
Już na początku swego istnienia Ruch wyłonił aktywistów i przywódców, którzy odegrali dużą rolę w wydarzeniach późniejszych, stając się postaciami reprezentatywnymi dla całej kontestacji w USA, a także i innych krajach. Hippies zatrzęśli fundamentami wartości kulturowych odrzucając system norm i wzorów określających zachowania, przyjęte formy kontaktów międzyludzkich, naukę, sztukę czy kształcenie. Młodzi ludzie zaczęli masowo emigrować w kierunku Iranu, Afganistanu, czy Indii, w celu poszukiwania nowych inspiracji kulturowych i narkotyków wzmacniających wizje. Komuny hipisów zaczynają powstawać w kolejnych krajach Europy, nawet tych, w których rządził reżim komunistyczny. Młodzi ludzie związani z tym ruchem byli aktywnymi działaczami społeczno-politycznymi. Nie bali się otwarcie krytykować wad kapitalizmu. Zamiast brać udział w wyścigu szczurów, stali z boku wyśmiewając się z ludzi, którzy stali się szarzy i bezosobowi. Analizując historie można odnieść wrażenie, że władza bała się ?Hippies?. Pomimo pokojowych zamiarów wiele manifestacji , bądź kontr manifestacji zostało siłą rozpędzonych przez policje. Wielu działaczy wylądowało w więzieniach za sprawą ustawy prezydenta Nixona przeciwko rozruchom i konspiracji. Podobny los spotkał również tych, którzy odmawiali służby wojskowej, bądź stawiali opór w czasie likwidacji komun .
Hipisi opanowali cały świat. Dokonali rewolucji, o której mało kto dzisiaj mówi, chociaż jej wpływ mimo upływu lat jest cały czas odczuwalny. Młodzi ludzie opanowali szkoły średnie i uniwersytety. Happeningi i festiwale przez nich organizowane takie jak np Woodstock zapisały się na zawsze w kartach historii. Mimo tego, że od początków powstania ruchu minęło ponad pół wieku piosenki z tamtego okresu dalej inspirują młode pokolenia. Hipisi stali się również nieodłącznym elementem kinematografii. W każdym dobrym filmie z tamtego okresu (bądź odnoszącym się do wydarzeń tamtych czasów) pojawia się epizod związany z dziećmi kwiatami. Niestety społeczeństwo po dziś dzień jest bardzo podzielone. Jedni lata 60te i 70te wspominają jako najlepszy okres swego życia, inni obwiniają hipisów o przegraną wojnę w Wietnamie czy narkomanie.
Jedno jest pewne. Gdyby nie hipisi świat nie byłby taki, jakim dzisiaj go widzimy. Nie twierdzę, że rewolucja ?Hippies? była jedynym czynnikiem, który spowodował zmiany w obyczajowości i kulturze w II połowie XX wieku. Po przez napisanie tej pracy chciałem pokazać, że rewolucja ta była głównym czynnikiem, ponieważ wpłynęła pośrednio nie tylko na młodych ludzi, ale też na wydarzenia polityczne, czy kulturalno-społeczne. Nie kojarzmy hipisów tylko z tym co złe, lecz pamiętajmy, że w najważniejszych wydarzeniach które w XX wieku zmieniały świat dzieci kwiaty brały czynny udział. Tak na prawdę są pośród nas do dziś, już bez długich włosów i kolorowych ubrań sprawują wysokie funkcje polityczne, są biznesmenami czy artystami, których płyty rozchodzą się w milionowych nakładach.

Bibliografia:
? K. Jankowski, Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej, Warszawa 2003
? A. Jawłowska, Drogi kontrkultury, Warszawa 1975
? K. Sipowicz, Hipisi w PRL\'u, Warszawa 2009
Strony internetowe:
? Zbyszek Cygan Hipisi w Polsce pełen tekst artykułu dostępny na stronie internetowej: http://hipisi.pl/page.tresc.pl.40.html
? Ruch hippisowski ? W Polsce pełen tekst dostępny na http://pl.wikipedia.org/wiki/Ruch_hippisowski#W_Polsce
? K. Katuszewicz, Geneza ruchu hipisowskiego w USA; tekst artykułu dostępny na stronie internetowej: http://wiedzaiedukacja.eu/archives/34003 .